On the move 1


Waar de meeste van jullie ondertussen heerlijk genieten van een paar weken vakantie, zit hier de vijfweken lange schoolvakantie er weer op. Gelukkig stak iedereen zn handen uit de mouwen, en is er veel werk verricht in onze tuin en in huis. En daarnaast was er tijd voor spelletjes, luieren, muziek maken en luisteren en iedere avond gezellig een film kijken. Voor de kleinere kinderen was er iedere ochtend een programma, waar ze heerlijk hebben gespeeld, geknutseld, hutten gebouwd en gezwommen in de rivier. Na dag 1 kwamen we er wel direct achter dat Sophie niet vaak op de hete uren in de zon speelt; ze kwam thuis zo rood als een kreeftje. Ondanks haar vlotte Indonesische babbeltje en al haar Indonesische gewoontes, blijft ze toch echt een oer-Hollands meisje met een (voor hier veel te) blank huidje.

In de afgelopen weken zijn er heel veel verhuizingen geweest in ons dorp. De kinderen en jongeren die in het afgelopen jaar in Living Waters Village zijn gekomen, kwamen allemaal in het Training Centrum te wonen. Nu, een jaar later, zijn deze kids verhuisd naar de verschillende asrama’s (kinderhuizen) in ons dorp. Bij ons in huis zijn er 4 jongens en 1 meisje bij gekomen. Er waren bij ons zoveel bedden leeg, omdat er ook twee jongens en twee meiden verhuisd zijn naar andere plekken. Zo draait het hier altijd weer door.

Wat zijn we dankbaar voor onze gezondheid, maar ook voor de bescherming tegen ongelukjes. Niet zo gek natuurlijk als een betrouwbaar ziekenhuis met goed opgeleide dokters een dag rijden bij je vandaan is. En met een actief meisje als Eylin, weten we dat een ongelukje in een klein hoekje zit. Tijdens het douchen ging het laatst toch even mis. Ze gleed onderuit in de badkamer en stootte haar hoofd zo hard dat ze een gat in haar hoofd had. De tweede in een maand tijd. Sukarmi, onze ‘eigen’ dokter, deed zn best om het gat met een pleister te dichten, maar dat ging dit keer helaas niet lukken. Er waren twee hechtingen nodig, die Sukarmi heel netjes wist te plaatsen. Zo gaaf om te zien hoe deze man – die ooit als tiener in ons dorp is komen wonen en doormiddel van sponsoring de doktersopleiding heeft kunnen volgen – nu zulk geweldig werk doet!

School is ondertussen weer begonnen en de rust is weer terug in ons huis. Sophie is een paar weken geleden al begonnen in groep 3 en vindt het geweldig om te leren lezen en schrijven. Ik typ deze blog, terwijl zij naast me zit te rekenen met mini loco (wie kent het nog?). Het leren zelfstandig te werken is nog wel een beetje lastng, maar wat gaat deze leergierige meid hard! Iedere ochtend doen we samen ‘school’ en ‘s middags is er, na het middagslaapje, lekker veel tijd om te spelen. Dat homeschoolen is zo gek nog niet.

Het wordt ondertussen al een behoorlijk lange blog, met allerlei ditjes en datjes, maar dit moet ik ook echt nog even kwijt: we gaan er als gezin weer even een weekje tussenuit! Zaterdag vertrekken we naar Kuching. Als we daar zijn, komt er een groep jongeren vanuit onze kerk in Den Haag daar aan! Zo gaaf om hen het dorp en ons leven hier te kunnen laten zien. En ze vallen gelijk met hun neus in de boter, want volgende week vieren we ook Judah’s eerste verjaardag. Dat wordt zeker weten een gezellig feestje!

Oh, nou vergeet ik nog bijna het allerleukste: we komen naar Nederland! Twee jaar na ons vorige verlof, stappen we begin September weer op het vliegtuig. We hebben er super veel zin in. Sophie kan niet wachten om al haar neefjes en nichtjes weer te zien, al weet ze niet precies meer wie ze allemaal zijn. Eylin praat over niets anders meer dan over paarden; die zijn er niet in dit deel van Indonesie, en ze wil er zooo graag eens op zitten. En Judah? Die wil vast dolgraag zijn familie ontmoeten…


Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

One thought on “On the move